Wyzwanie na Wielki Post

Ks. Grzegorz Dłużniak SDB rozpoczynając głoszenie rekolekcji w Niedzielę zapraszał na Wielki Post. Mówił żeby raz w tygodniu spędzić godzinę (albo chociaż pół) na adoracji – po prostu przyjść i „nic nie robić”, być w ciszy przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie. Modlić się w ciszy i adorować krzyż .

Serce instynktownie zamyka się na zimne relacje. I wtedy dzieje się tak, że Ten, który stworzył nasze serce, który słyszy każde jego uderzenie, czuje każde drgnienie, spędza całe dni, miesiące i lata poza naszym sercem. Jest Bogiem na progu. Stojącym i kołaczącym u drzwi. Jakby nie był dla nas Ojcem, jakbyśmy nie byli Jego dziećmi, co najwyżej sąsiadami. Bóg nie chce sąsiadów, chce w nas domowników. Dlaczego tak często chcemy, żeby Bóg był „surowy” dla innych, a łagodny dla nas.

Słuchajmy Go z wiarą. Nie wystarczy wierzyć w Boga. Trzeba wierzyć Bogu. Kiedy uwierzymy Bogu, będziemy czytali Biblię i słuchali Jego wyznań z wypiekami na duszy. Poczujemy się skąpani w świetle Jego obecności i się zarumienimy. Starajmy się podążać tą właśnie drogą. Kto tą drogą może nas poprowadzić. Tylko kto zna Ojca. Jego Syn, Jezus. Poprośmy Go z wiarą i wewnętrzną pasją: „Pokaż nam Ojca”.

Foto: R.W.